Kościół Ewangelicko-Augsburski jest częścią świętego Kościoła powszechnego, założonego przez Jezusa Chrystusa w dniu zesłania Ducha Świętego.

      W myśl słusznej zasady ojców Kościoła: Ecclesia semper reformanda - Kościół musi się zawsze reformować. Dzięki wiernej służbie sługi Bożego ks. dra Marcina Lutra w XVI wieku Kościół został zreformowany zgodnie z nauką Słowa Bożego i oczyszczony od średniowiecznych błędów i nadużyć; reforma objęła tylko część Kościoła.

      Podstawą wiary i jedynym źródłem nauki jest Objawienie Boże, przekazane w Piśmie Świętym Starego i Nowego Testamentu. Tradycja kościelna nie stanowi źródła wiary.

      Zgodnie z nauką Pisma Świętego nauczamy, że człowiek jest usprawiedliwiony i zbawiony darmo z łaski Bożej przez wiarę w Jezusa Chrystusa.

      Dobre uczynki nie są zasługami, lecz owocami żywej wiary. Człowiek czyni dobrze dlatego, że jest zbawiony, a nie dlatego, żeby być zbawionym przez własne zasługi.

      Środkami łaski Bożej są: Słowo Boże i sakramenty święte.

      Zgodnie z ustanowieniem Pana Jezusa uznajemy tylko dwa sakramenty: Chrzest święty i Komunię świętą. Są one widzialnymi znakami, pod którymi udzielana jest niewidzialna łaska Boża. Obydwa sakramenty udzielane są podczas nabożeństwa.
W liturgii komunijnej, za Marcinem Lutrem, kładzie się nacisk na słowa Ustanowienia.

      Chrzcimy dzieci rodziców wierzących oraz dorosłych, którzy przez katechumenat doszli do wiary. Chrztu świętego dokonuje ksiądz w kościele parafialnym w imię Trójcy Świętej przez polanie wodą.

      Komunię święta udzielamy wszystkim konfirmowanym (od 14-go roku życia) pod obiema postaciami (chleba i wina) zgodnie z ustanowieniem Pana Jezusa. Wierzymy, że w sakramencie Ołtarza Chrystus Pan jest prawdziwie, realnie i cieleśnie obecny.

      Praktykujemy spowiedź powszechną przed ołtarzem i spowiedź prywatną u księdza dla tych, którzy potrzebują szczególnej pociechy i osobistej absolucji.

      Głową Kościoła jest Chrystus Pan. Kościół jest zgromadzeniem wierzących, którym Słowo Boże jest czysto i wiernie opowiadane, sakramenty udzielane są zgodnie z ustanowieniem Jezusa Chrystusa.

      Kościół jest społecznością świętych, czyli prawdziwie wierzących. Uznajemy świętych, lecz nie kanonizowanych przez ludzi, ale prawdziwie wierzących chrześcijan, którzy żyli w przeszłości i teraźniejszości.

      Zgodnie z Pismem Świętym nie modlimy się do świętych, nie uznajemy ich orędownictwa. Jedynym orędownikiem Ojca jest Jezus Chrystus. Cześć świętym oddajemy jedynie przez naśladowanie w życiu codziennym ich wiary, pokory, zaufania Bogu, czystości i innych dobrych uczynków.

      Nabożeństwo nie jest ofiarą Bogu. Zawiera dwa szczyty: zwiastowanie Słowa Bożego (kazanie) i Komunię świętą. W Komunii świętej nie my ofiarujemy Chrystusa za grzechy żywych i umarłych, lecz Chrystus nam się ofiaruje i mocą swej ofiary krzyżowej oczyszcza nas od grzechów i daje nam życie i zbawienie.

      Od czasów Reformacji liturgia odprawiana jest w języku narodowym.

      W Kościele Ewangelicko-Augsburskim rozróżnia się kilka typów nabożeństw: nabożeństwo główne ze Spowiedzią i Wieczerzą Pańską, nabożeństwo Słowa Bożego ( bez Komunii Świętej), nabożeństwo okolicznościowe z kazaniem i liturgią.

      Zgodnie z nauką Chrystusa uznajemy tylko dwa stany po śmierci: niebo (bliskość Boga) i piekło (wieczne oddalenie od Niego). Odrzucamy naukę o czyśćcu, jak również z nią związaną naukę o odpustach za żywych i umarłych jako niezgodną z księgami kanonicznymi Pisma Świętego.

      Kościół Ewangelicko-Augsburski administracyjnie dzieli się na sześć diecezji na czele, których stoją biskupi diecezjalni. Na czele diecezji cieszyńskiej stoi - ks. bp Paweł Anweiler, katowickiej - ks. bp Tadeusz Szurman, mazurskiej - ks. bp Rudolf Bażanowski, pomorsko-wielkopolskiej - ks. bp Michał Warczyński, warszawskiej - ks. bp Mieczysław Cieślar, wrocławskiej - ks. bp Ryszard Bogusz. Na czele kościoła stoi biskup, którym jest od 6 stycznia 2001 roku ks. bp Janusz Jagucki, rezydujący w Warszawie. Władzą ustawodawczą Kościoła jest Synod, a administracyjną Konsystorz.